یاد داشت های من تا رسیدن به ......!

......شکاو

irajebadi — Wed, 18 Nov 2009 14:00:18 GMT

......شکاو

ئیر ه ج عیبادی

به فر و باران

باران و به فر و تۆ

به فراوی چاوانی مانگ

شه و زه نگ که ر ده کا

باو و بۆ ران و عه شق

سێلاو به رێوه!

زریانی کاته کانی سێ داره

تێ ده شکێ

و مڵ هۆری شه قامه کان

تێ ناگا

شه پۆ ڵانی دڵی تۆ و من و رۆبار

ته واو نابین!

زه مان بۆ نا پیاوان سه ر و خوار ده نووسێ

چرۆ یه ک

ده بێ به

چرا و

چرا

ده بێ به

چه م و

چه م ده بێ به چه م خانه و

به چاوانی شه وا

هه زاران شه م دا ده گیر سینێ

یاسای گه ڵا سووتان

په ره په ره

له کانیاوی کانیه سووره کان ده سووتێ

رۆژ به دوای رۆژ

ئه ستێره شه و چؤل نا کا و

پاڵ ئه داته رۆناکییه کانی شیعر و مۆسیقای

هاواره به زه کان

شه و ره بییه کانی بێ وچانی مێژو

جڵ به باڵای شۆره سواران ده خوِِِ ِێنن

گزنگی رۆژ

له رێگای تنگانه ی کاته کاندا

بتی شکاو به جێ دێلێ !

27/8/88

چاپ کتاب تازه ی من

irajebadi — Mon, 16 Nov 2009 17:29:18 GMT

دوستان و عزیزانم :

تا عبور از خط آبی و آتش

دومین مجموعه اشعار اینجانب چاپ شد.

دوستان و علاقمندان می توانند از کتاب فروشهای زیر آنرا تهیه نمایند:

تهران : نشر مرکز خیابان فاطمی - نشر پیشگام و انتشارات پارسیان روبروی دانشگاه تهران

کرج : شهر کتاب نزدیک چهار راه طالقانی - نشر سروش خیابان اصلی گوهر دشت

همدان : کتاب فروشی ایران زمین خیابان پاستور و کتاب فروشی ناصر خسرو چهار راه شریعتی

سنندج : کتاب فروشی فرهنگ و کتابفروشی کلام خیابان ششم بهمن

و کتاب فروشی شهر کتاب مجتمع کردستان -

کتاب فروشی کالج مجتمع تجاری کردستان -

کتاب فروشی مهرگان پاساز هورام چهار را شریف آباد

چهار راه شهدا : کتاب فروشی امیر کبیر دو کتاب مجموعه شعر اینجانب

ا- خنجری در زخم

۲- تا عبور از خط آبی و آتش

لطفا اطلاع رسانی کنید

دل نوشته های تنهایی

irajebadi — Thu, 05 Nov 2009 17:57:18 GMT

دل نوشته های تنهایی

باز خوانی یادها

( 21 )

ایر ج عبادی

دوستی عزیز ،برایم نوشت : که رفته است کهریزک و در غم سالمندان و معلولین گریسته است. اسم این محل و زندانش ،احساس دو گانه در من ایجاد کرد. هنوز به خاطر فجایع و بعد تعطیلی آن خیلی ها داغدار هستند. چه عکس های زیبایی که با اندوه و شگفتی در دوربینش نشسته بود ، باید بگویم : دست مریزاد. راستش چه آتشی در دلم به پا کرد که این نوشته محصول آنست.مهربانی و نگاه او را در عکس هایش بیشتر می خوانم ! و یادداشتی که مملو از لحظه هایی انسانی و پر عاطفه اش بود.آنان که خیرند ، بگذار عزیز بمانند. اما جان من ! درد های ما به هزار و چند نفر بر نمیگردد. دردما که یکی دو تا نیست. چند میلیون معلول که شاید میلیون و بیشتری از آدمهای ناقص و نا تمام ، محصول 8 هشت سال جنگی بی حاصل. آنهای دیگر هم نقص های فیزیکیشان ارثی و در گیر شرایطی نا خوشایند مانند سو تغذیه ، فقر و هزار کوفت و زهرمار دیگر اجتماعی! سالمندان هم که کم نیستند. پرسش اینست ، که نقش دولت در این امر مهم چیست؟ چقدر با تو گریه کردم. احساس تلخی در دلم ریشه گرفت. این نامها ، نام هایی شکسته شده ی کسانی بود که بخاطر شکنجه وتجاوز به معترضان انتخابات بعد و قبل آز آن ، دفرمه شده ، شاید مهمانان بعدی این دیار فراموش شده ، که در ذهنم تمام قد جای گرفته است. منکه رای ندادم ، اما اکنون حادثه ای دیگر را در پیش رو میبینم و در کنارشان بیعدالتی زمینیان و آسمان نشین ....

بیداری یا خواب

irajebadi — Sat, 31 Oct 2009 16:05:18 GMT

بیداری یا خواب ؟

ایرج عبادی

چرخیدن سردی دستم را میگیری

می چرخانیم

چرخ

گرم می شوم

با گرمی تن گلبرگ های پروانه

در انکسار شعاع آفتابی شوق

اینجا

طواف شعله و شب و شراب

بیداد می کند

دستی به رهزنی پرتقال که می نشیند

آغوش سبز کبوتر ترک می خورد

باغبان بوسه را سر گریز و جنگ نیست

خواب

خواب ارغوانی عشق

واهمه را

به درگاه دانه های چشم براه سپیده که میبرم

بیدار میشوی

راهپیمایی بزرگ حادثه

در آنسوی رودخانه صدایت می زند

انگار پشت درهای بسته ی فریاد های دیروز

صبحی تازه در سرود رنگهای متفاوت پاییزی

منتظر

تنفس لحظه های تردید زندانی ست!

9/8/88 سنندج

نقدی بر اشعار ایرج عبادی

irajebadi — Tue, 27 Oct 2009 15:18:00 GMT

نقدی بر اشعار ایرج عبادی

در کتاب تا عبور از خط آبی و آتش

پرستو ارسطو

1-
چاپ کتاب استاد و دوست فرهیخته ام جناب ایرج عبادی را به ایشان ، شاعران وشعردوستان شادباش میگویم اگر لطف تقدیرم نبود شاید با اشعار عبادی نازنین و شاعرانگی هایش آشنا نمیشدم.
ایرج عبادی از چهره های معتبر شعر معاصر است خبر ندارم که چند شعر در طی زندگی فرهنگی/ ادبی پر بار خود نوشته است ومهم هم نیست چون تعدادو کثرت شعری او نمیتواند علت محبوبیت و اشتهار او باشد کیفیت و زیبایی زبان اوست که بر همه چیز می چربد.
درسروده های او به رمانتیسمی برمیخوریم که چون حریری نازک ونا مریی به دور واژه ها و جمله ها می پیچد بی آنکه خواننده این هاله ی لطیف پرنیانی را لمس کند این ویژگی در اغلب اشعار او برای خواننده حس لذت بخشی تدارک می بیند .
فضای زیبایی از عشق به انسان و طبیعت عشقی متعادل و عاری از عاطفه ای پوپولیستی و افراطی همان رمانتیکی که توصیف آن رفت.

کنار باغ بودی باغ گل داد

دوچشم ناز تو بر نرگس افتاد

گلی چیدم که بوی ناز می داد

دلم یاد نگاههای تو افتاد

زبان شعر او آنقدر معتدل نرم است که حتا وقتی روح شاعرانه اش بر آشفته است و بندهایی تند ورادیکال(از دیدگاه معنایی ومفهومی) میسراید باز آرامشی شگرف در شعر موج میزند.

2-
باران و باز باران و

ب

ا

ر

ا

ن

گلوله ُ

با پرواز تو در زیر چتری

که با من

انتطار می کشد

می خواهی بپری ، هر جا که دوست داری

منتظرم

این آغوش و آن فریاد و

همه ی لحظه های مقاومت عشق

یعنی بال زدن ها را نمی شود

دستبند زد و به پشت میله ها انداخت!

گفتم : اکنون بالی در بازو و

تو در ستایش پله کانی که تا بالاها میبرتت

همراه صدا می شود

افتادن صخره های شب و شب پرست و

شبنامه

در رودخانه می گردد.

باتوم در پوتین خیابان کم آورده است!

او زیبایی شناس است در تصاویرشعر اش زندگی به رنگ رنگین کمان جاری و زبانش ساده وصمیمی است.
البته گویا فراموشم شده که در محضر ادیب منتقد جناب دکتر بیژن باران با این قلم پردازی زیره به کرمان آورده ام . با پوزش از ایشان باید اذعان داشت که با ابزار دانش وهنر تفسير , تحليل و تاًويل گره های ناگشودنی متون ادبي,و شعر را با هر نوع يچيدگی به شیوایی منحصر بخود ایشان بازگشایی میکند ولذت درک مفاهیم را برای مخاطب امکان پذیر می سازد.
جناب باران شم ظریفی در شناخت حقيقت هنری اثار ادبی داردو ارزش هاي نهفته را عیان میسازد .تفکیک ارزشمندی وضد ارزشها تخصص ایشان است.
ببخشید که دور برداشته ام باز یادم رفت که کجاهستم!

بادرود واحترام به شاعر زیبایی ها و ناقد زیبایی شناس.
.

نقدی بر کتاب تا عبور از خط آبی و آتش

irajebadi — Tue, 20 Oct 2009 16:38:18 GMT

نقد تا عبور از خط آبی و آتش

نوشته : دکتر بیژن باران

http://bejanbaran.blogfa.com/

سه کتاب

این ماه از 3 شاعر خوب 3 کتاب شعر از 3 شهر عزیز عز وصول ارزانی بخشیدند:

1- ایرج عبادی، تا عبور از خط آبی و آتش، سنندج

2- ناهید سرشکی، شطرنجهای بی پرنده، کرج

3- کامبیز منوچهریان، مختصات خاص، همدان

بقول دکتر کریمی حکاک، استاد ادبیات فارسی دانشگاه مریلند، شاعران کتاب دار امروز فارسی تا 12 هزارند؛ بنا بر تخمین بنده از روی بلاگها و پایگاههای ادبی شاعران فارسی زبان امروز تا 70 هزارند. در دهه 40 شاعران ایران چند 100 تا بیشتر نبودند. این تزاید کهکشانی در تعداد شاعران فارسی زبان شعر را به فردیت نزدیک کرده است. مانا آقایی در کتاب اخیر خود در باره شاعران زن ایرانی بیش از 800 نفر را شماره کرده است. لذا چالش نقد شعر فارسی معاصر بخوبی دیده می شود. ایا میتوان اثار 12تا 70 هزار شاعر فارسی گو را طبقه بندی کرد؛ سبکهای آنها را تشخیص داد؛ ابداعات آنها را رده بندی کرد؛ رابطه آنها را با فرهنگ محیط شان تبیین کرد؛ ویژگیهای فردی آنها را دریافت؛ مناسبات ادبی آنها را باهم، با گذشته، با اقوام/ زبانهای دیگر فلات، با مشاهیر ادبی غرب/ شرق ارزیابی کرد؛ تاثیر آنها را بر ادبیات آتی پیش بینی کرد؛ سهم آنها را در ادبیات جهانی تخمین زد؟

شعر عینیت فکر فرد در فرهنگ محیط اوست. دنیای مجازی امروزین وسعت ادبی هر کشوری را از مرزهایش به بیرون امتداد می دهد. از این رو کجا بودن مطرح نیست بلکه چه گفتن مورد غور است. این 3 شاعر نمونه استعداد، خلاقیت، پویش، مدرنیته، نوآوری اند. دید مثبت آنها به زندگی و فردا، آنها را در حیطه شعر تعهد ورای خویش قرار داده. شعری که در ابعاد تاریخ در برگیرنده زرتشت، ویرژیل، ناصرخسرو، حافظ، یزدی، نیما در بعد جغرافیا با لورکا، نرودا، برشت، ریتسوس، حکمت، محمود، سلطانپور، شاملو، فروغ مزین شده. شاعر بجز گفتن شعر، مطالعه شاعران دیگر، بررسی مقولات شعری، نیاز به مراوده با دیگر شاعران دارد. عالیترین شکل این مراوده نویسش نقد آثار دیگر شاعران گذشته، حال و غربی می باشد. در گذشته من نقدهایی در باره کتب شعر نیما، فروغ، اخوان، شاملو، رابرت فراست، تام مکفی، واقدی، وحید ضیایی، رضا کردبچه، میثم ریاحی، تیرداد راد، پگاه احمدی، شیدا محمدی، شهلا آقاپور در بلاگها نشر دادم؛ یادداشتهایی هم در باره مانا آقایی، مهرداد فلاح و دیگران دارم . این 3 شاعر و 3 کتاب آنها بمرور در بلاگ بنده معرفی و نقد می شوند.

1- مجموعه شعر سپید: تا عبور از خط آبی و آتش

کتاب مجموعه شعر فارسی 140 صفحه اي، تا عبور از خط آبی و آتش، اثر ایرج عبادی را نشر فرآگاه کرج در 1388 عرضه کرد. روی جلد آن، نقاشی عاطفه برانگیزی با رنگهای قوی استوایی، پرتره سر انسان، از نقاش و شاعر معاصر ناهید سرشگی است. عبادی تجارب چند زبانی و سفر به مناطق دیگر را خلاقانه و پرتوان در ژانرهای ادبی بکار میبرد. برای تهیه این کتاب با اشعار سپید تغزلیش می توان با ایمیلهای زیر تماس گرفت: faragah777@yahoo.com و irajeb2001@yaoo.com.

در پایگاه شعری او http://www.irajebadi.blogfa.com/ آمده: ایرج عبادی در سال ۱۳۳۷ در سنندج متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه ی خود را در سنندج، مشهد، شیراز، تهران به اتمام رسانید. از مدرسه عالی پارس لیسانس زبان انگلیسی گرفت. مدتی در هندوستان برای تحصیل در دوره فوق لیسانس اقامت کرد. مدت ها مدرس زبان انگلیسی در مراکز پیش دانشگاهی، دانشگاه آزاد، سازمان مدیریت صنعتی سنندج بوده است.

عبادی غیر از شعر در زمینه های نقد و برسی اشعار، ترجمه متن های گوناگون از کردی به فارسی، از انگلیسی به کردی و بلعکس فعالیت داشته و دارد. مدت 9 سال مسئول انجمن فرهنگی – هنری و ادبی مولوی کرد سنندج بود. چند سالی مدیر مسئول نشریه ی داخلی تافگه انجمن ادبی مولوی و دو سال مسئولیت سر دبیری هفته نامه ی ئاسو را در سنندج، نيز به مدت دو سال سر دبیری هفته نامه ی کرفتو را در سنندج به عهده داشت .

از ایرج عبادی تا کنون ده ها مقاله، نقد، ترجمه در کنار اشعارش در نشریات محلی و کشوری نشر شده. این نشریات دربرگیرنده سروه، آیینه، سیروان، در آستانه ی فردا، ماهنامه ی مهاباد، تافگه، آسو، کرفتو در ایران؛ ئاسو، کردستان ریپورت، سایر نشریات در کردستان عراق اند. تاکنون 3 مجموعه شعر او به نام خنجری در زخم، تا عبور از خط آبی و آتش به فارسی، زام و کانی به کردی به چاپ رسیده اند. کتاب دیگر او بنام گذری بر انجمن ادبی مولوی کرد سنندج زیر چاپ است.

شعر عبادی شعری فراتر از فرد است در برگیرنده خوبیهای جهان در تاریخ و جغرافیاست. او احترام بزرگان را دارد؛ به محیط دلبند است؛ به انسان مهر میورزد. عبادی نسیم انسانی و عشق است بر کویر لوت امروزین. او صدای عشق از اعصار گذشته است که در زمانهای آینده طنین خواهد داشت. علاقه به موسیقی، سلیقه او در آرایش بلاگش با رنگها و عکسها، دوستی او با انسانهای دیگر، شعر اورا غنی و فضای درونی آنرا اعتماد پذیر و قابل تنفس می کند. او صدایی در فلات است که طنین صدای تاریخی آنست برای عشق به زندگی انسانها. این صدا در جهان بسیار شنیده شده و می شود. او از محو آثار زیبای گذشتگان رنج میبرد؛ می کوشد آنها را در دسترس همگان قرار دهد تا مانایی آنها را برای اخلاف تضمین کند. این همان رنج سترگ دهخدا، هدایت، صمد بهرنگی بود که فرهنگ را بقا بخشند.

شعر او از شعر خودشیفتگان تنخواه کاملن متمایز است. توان او در عینیت دادن به استعداد و آرمان انسانیش شگفت آور است. او فردیت و خصایص مجیط خود را پیروزمندانه با تعهد به انسانهای دیگر در آمیخته؛ شعرش ورژن مدرن حافظ و مولوی، 2 انسان جهانی فارسی زبان، می باشد. با شعر اوست که خواننده هوای پاک کوهستانهای باختری فلات را استشمام می کند. با شعر اوست که خواننده در می یابد که گنجشگ کوچک محلی نماد زندگی برای همه می شود.

با صبحی شبنم زده/ از جاده ی شفاف مهر گذشتیم../ نگاه می کنم!/ پونه مهربانی تنهاست. ص -9 . شراع کشتی عشق را/ تا جزیره ی دیدار می کشم. ص 16. اوج این احساس پیروزمندانه در شعر حماسی قوی سپید شعرهای من بدام کلام افتاده. ص ۲۵.

شعر عبادی نثری است نزدیک به زبان محاوره. این شعر با تصویرهای بدیع تحت تاثیر زیباییهای طبیعی کوهستانی کردستان بخوبی بدام کلام افتاده؛ بخواننده القاء می شود. صمیمیت او از لابلای جملات چون دست دوستی بسوی خواننده دراز شده- برای فشردن و ترابری حس انسانی. او مرگ یک گنجشگ کوچک و ظریف را همانقدر پاس میدهد که یک شخصیت فرهنگی بزرگان معرفت و ادب را. هارمونی انسان و موجودات دیگر محیط او توازن ایده آل اوست. شاید روزی خواهد رسید که این آرزوی سترگ انسانهای آگاه جهان بواقعیت به پیوندد؛ تا صلح در جهان حاکم شود. بقول برشت در نیم سده پیش: ما که می خواستیم جهانی/ پراز مهربانی بنا نهیم،/ خود نتوانستیم/ مهربان باشیم!

عبادی نه فقط اثار کلامی خود را اشاعه می هد. بلکه در www.aweneeme.blogfa.com آثار فرهنگی، هنری، ادبی دیگران را ترویج می کند. او با این خدمت فرهنگی نشان می دهد که اثر ادبی متعلق به جامعه انسانی است؛ آینه ایست که لحظات چندی از محیط فرد را بازتاب میدهد؛ صداهای دیگر انسان را پزواک می دهد. عبادی از خودشیفتگی من ام های تنانه فردی گریخته تا به ما، جامعه انسانیت جهانی، برسد. در من او انسانی هوشیار و ناشکیبا به ستم ایام قرار دارد. او عامل ذهنی است که در محیط روشنایی بخش می شود؛ مانایی و گسترش می بابد. بقول حافظ ثبت است بر جریده عالم دوام ما. ارتقای فرهنگی نه فقط با آثار یک شاعر بلکه با طیف گسترده آثار دیگران اتفاق می افتد. در این پایگاه آثار ادبی عراق، ترکیه، افغانستان هم میتوانند ترویج شوند. این کمکی به درک سرنوشت مشترک در خاورمیانه میکند.

دل نوشته های تنهایی

irajebadi — Fri, 16 Oct 2009 05:23:18 GMT

دل نوشته های تنهایی

(20)

باز خوانی یادها

ایرج عبادی

آفتاب آمده بود لب بام و خورشید خانم برای سرک کشیدن به داخل اتاق مطالعه ی من بی تابی میکرد. احساس میکردم که او هم از شور و شوق مردم پیرامونم به وجد آمده است، همانگونه که بازی بی انتهای قلمم. داشتم کتاب : "بی پرده با آفتاب " نوشته ها و یاداشت های نقاش نامی کشورمان هانیبال الخاص را می خواندم. مردی از تبار آشوریان ستم کشیده ی این دیار ، مانند کردها ، بلوچ ها ، آذری ها ، ترک ها ، عربهای ایرانی و لرها.میشود نقبی به محرومیت سایر ادیان و مذاهب هم زد، سنی ها ، رزدشتیها ، یهودی ها ، بهایی ها و آرامنه که نگویند، ملیت های ایرانی را با ادیان ایرانی قاطی کرده ای. یاد داشت های الخاص در سه مجالد تنظیم گردیده که جلد اولش را دوستی عزیز که شاگردو دانشجوی او بوده است و مهری دردلش نسبت به او و خوردک احساسی از مهربانی هم به من ، برایم آورد. نمی دانم کتاب به دلم نچسپید،

irajebadi — Tue, 06 Oct 2009 11:19:15 GMT

دل نوشته های تنهایی

باز خوانی یاد ها

( 11 )

ایرج عبادی

امروز روز زن است. چند روز زن را باید اینجا و آنجا شمرد تا حس خود خواهی حضرات تسکین یابد؟ می شود گفت این بهانه ها را باید از دفتر یاد بود انسان زدود. انسان زن یا مرد ندارد. برابری روز همه است. فریب کاری را باید دور ریخت. هر روز به بهانه ای مردم را سرگرم کردن و تکریم روزی ویژه و هزینه ای تحمیل به مردم، آنهم برای جوری حنس سیاست های فشار و سر کار گذاشتنشان.

نوشتن مانند نفس کشیدن برایم عادت شده است. دیدن نا بکاری هاهم عادتی دیگر. گشتن در برهوت تبه کاران هم عادتی دیگر و مکاشفه ی ریا کاری هایشان.برای بعضی ها ندیدن و یا دیدن و خود را به نادانی زدن عادت است که به قول برتولد برشت " تبه کاریست " سمت باغ آرزو کجاست؟ از کدام جاده باید رفتن را اغاز کرد ؟ پیچ شاهراه رسیدن به نرسیده ها در کجای این شهر قرار دارد؟از بازی های زمانه و آدم هایش سخت رنج می برم. خط سر نوشت و ادامه راه رهروان این راه طولانی در کجا منتظر مانده است؟ آنچه که زیباست زندگی ست ، آنرا باید باهم ساخت.خود را هم . فردا و امروز را هم. کسی هست که عشق را انکار کند ؟ انچه که تمامی هستی انسان را برای شدن و بودن رقم می زند.

روزگاری می اندیشیدم .....

باز.....با

irajebadi — Sun, 27 Sep 2009 06:13:18 GMT

باز.....با

ایرج عبادی

باران و باز باران و

گلوله ُ

با پرواز تو در زیر چتری

که با من

انتطار می کشد

می خواهی بپری ، هر جا که دوست داری

منتظرم

این آغوش و آن فریاد و

همه ی لحظه های مقاومت عشق

یعنی بال زدن ها را نمی شود

دستبند زد و به پشت میله ها انداخت!

گفتم : اکنون بالی در بازو و

تو در ستایش پله کانی که تا بالاها میبرتت

همراه صدا می شود

افتادن صخره های شب و شب پرست و

شبنامه

در رودخانه می گردد.

باتوم در پوتین خیابان کم آورده است!

30/6/88

دل نوشته های تنهایی

irajebadi — Thu, 17 Sep 2009 06:45:18 GMT

دل نوشته های تنهایی

( 10 )

ایرج عبادی

باز خوانی یادها

دیروز هم گذشت. عروسی بود و شادی های گنگ ، دوستی که سرورش را جشن می گرفت. منهم خزیده در گوشه ای ، تماشاچی عزیمت آدمی بسوی آغازی تازه بودم. عروس رویاهای من دور می نماید و تن بوصالم نمی دهد. رقص دلفریب عشق مانده تا آغازی دل فریب داشته باشد و غم را و جنگ را بدرقه کند.صیافت دل در پرواز موسیقی و احساس نا آرام بود. کرشمه ماه هم گاهگاه از میان ابر ها چشم را به نمایش رقص و ابر می کشید.عصر جمعه دلتنگیش با مراسم شادی دوست آرامش می یابد. در دلم جای خالی کسی پر نمی شود. گلدان گل سرخ روی میز هم از رها شدن نهر خاطراتت نمی کاهد. سهراب به کمکم ما آید:

دوستان من کجا هستند

روزهاشان افتابی باد

در آن عریانی شور و حال حضار با خود زمزمه می کنم:

کنار باغ بودی باغ گل داد

دوچشم ناز تو بر نرگس افتاد

گلی چیدم که بوی ناز می داد

دلم یاد نگاههای تو افتاد

خسته و تکیده از بار ایام سر در کوچه های بی خویشی می زنم تا شاید باران دوستی هایی پایدار گونه های خشک هستی را طراوت بخشد.زمزمه های شعری شاید زخم های دلم را التیام دهد. صدایی که بتواند صدای آشنایی باشد.گاهی سکوت چه زشت می نماید ، وقتی می توان با سخن گفتن چراغ آرزویی شگفت را بر افروخت. خویش را باز جسته ام ، دربدر کوی عشق که سالهاست از طلوع سپیده می گوید....

بعد از ظهر فیلم با " گرگ ها می رقصد " را می دیدم. دل به قصه ی طولانی مبارزه انسان می بندم . مبارزه بخاطر زمین ، آب ، استقلال و آزادی . می توان سرخ پوست نبود و در کنارشان دوستی و مهر انسانی را تجربه کرد. می توان جدای از رنگ و مذهب و زبان و اندیشه ناقوس رهایی بشریت در بند را نواخت. در دنیایی که گرگ ها رام می شوند ، جنگ بازیچه ایی رام شدنیست.اگر جنگ طلبان مجهز به فرهنگ بشر دوستی و صلح طلبی شوند. کسی به نام " ایستاده با مشت " در آن فیلم می تواندعامل پیوند دو نژاد سفید و سرخ باشد. یاد گلهایی می افتم که در مهربانی می شکفند و مانا می شوند. دلم هوای سفر کرده است ، یعنی داروی آرامش بخش دلتنگی های من . دیاز پام نا آرامی هایم. نوش داروی خستگی های نه جسمی که درونیم. داروی خلوت انتطار های به دیدار نرسیده ام. مهم نیست که بهانه سفر چیست؟ گویا سفر برای من شرابیست که رگ هایم گرم می کند. درست مانند سهراب که می گوید:

چه کسی بود صدا زد سهراب

کفشهایم کو ؟

غریو بیابانگرد شبها ی بی تویی می شوم و " فریادمشترکی " شاملو وار ، تا مجنون را که در نبضم می زند آرام کنم.لیلا در آستانه ی شعور آدمی باز می خواندم. می شود صدای مشترک قبیله ی عشق شد تا خورشید را فرا خواند که زودتر طلوع کند.ایا می شود کاری کرد که شعر باهم بودن قامتش یلند تر و دلرباتر شود؟