رێگا ون بوونه کان
شیعرِیْکی تازه م

شتێکی تازه م پێ نیه
جیا له تۆ وهاوار وپاییز
وئه م لاره نگیه لاره
که رۆژ مێری هات و چووه کانم ده نووسی !
من له دارقه واخی چاوه کانتا هه ڵواسه!
تا بزانی له سه داره دانی تاسه
چه نده به شادیه کانت هێز ده دات!
حه زت له ماسی و ئاوبوو
فرمیسکه کانم کۆ ده که مه وه
تا ببێت به ده ریاو تیا مه ڵه که ێ!
ئه م ده ڵاقه ی نا رێکه
تا ئاسۆی بێ بزه یی
چاوه روانیه کانم ده ژ مرێ !
وینه له شوێن وینه
ئاڵبۆمی تامه زرۆییم ده خوێنیت
و که س له تنیشتی خه مه کانی
" ئاوییه ر " سه قام ناگرێ !
ئه م ره ش نووسه
هه موو شێعره یخسیریه کانم
پاک ده کاته وه
تا ڵاپه ریه کی سپی له ئامیز بگرێ !
سپی _ سپی وه کوو
به شێک له ئاسمانی چاوه ره شه کانت
پێت خۆش بوو بفرین
و هه ر به یانی پێیه کانت ده هاته
که ناره ی ئاواته کانم و له ئاوییه کانی ئه م باڵا به رزه
رازه کانمو ده ژمارد !
ئێستاکه
چه کی تانه ت کوچه و کۆڵانی ئاڵاندووه !
پرده کانی عشیق نا رێ سه ما ده که ن !
و ناگاته ئه م به ر ئه و به ری رووباره که مان !
کام وه نوشه
هاو سه نگه له گه ڵ لێ دانی
گوڵ و باڵ و رێگا ون بوونه کانمان !
کام ئه زموونی وه نووشه یی!
و پیاسه ی ئه ستێره
سه رو نه خوون مانگ ده برێ !
به راسته
له دوورێانی ته نیایی و عشێق دا
پێکه وه چوون شه ر ته
پێکه وه
وه کوو رووباره کانی باڵ قرتاو
به ره و پانایی ده ر یا لووشه!
که هاو باڵ نه بین
له سوجێکی تر
ئاو
بێ شوێن – له رێگای نا ئومیدی دا
به ره و جیایی خۆی ته کاندو
له ژێر نا دیاریه کانی ئه م سرۆشته ی دژواره
سیبه ر ده گرێ !
15/4/86 سنه
|
+| نوشته شده توسط
سردبیر در جمعه بیست و نهم تیر 1386
|