یاد داشت های من تا رسیدن به ......!

X

< یاد داشت های من تا رسیدن به ......!

که می نویسم گویا دوباره آغاز می شوم و این تکرار تا آغازی دیگر رهایم نمی کند


	گڕ و ئاگڕ گڕ و ئاگڕ ئیره ج عیبادی ئاگڕ و دڵ ئاور و شۆمینه سووتان ، سووتانی مه ڵبه نده کانی ژیانی ئه ستێره یانی گڕ وجێگای گرێ هه موو ساته کانی ئه م هه ڵبه سته ! یانی تۆ که دیار‌ نیت و من که له ژێر ژیڵه مووی نه هاتنتا له به ند کراوه م ! گڕێک گره ی داوته نێو بۆرکانی بێ تۆیی و نا ئارامی و شه پۆلی گه یشتن به گه وره پانی ئازادی چۆلم نا کا ! ئه م وشانه کوردی ده نووسێتۆ و له پێچ کانی هۆمید دا دژ به ده سه ڵاتی رێبه ندانه! ئه م ئاوره له میشکی لووتکه کان دا سه ر هه ڵئه دات ئه گه ر شاخی به رزی ئه وینت له بیر چوو بروا بۆ دڵ و شوومینه ی هه ست و راپه رینی گڕ! 10/1/88 عه باس ئاوی تونکابون \|+\| نوشته شده توسط سردبیر در پنجشنبه بیست و هفتم فروردین 1388 \|


	به یاددوست ..... به یاددوست ..... که دراین حوالی نمی یابمش ودلم بسیار می خواهدش دیدار که می داند دلتنگی هایم کم نیست که برایم ازیک شاعر ژاپونی نوشت : هیچکس هیچ چیزی نگفت نه مهمان و نه میزبان و نه گل های داودی ! و من برایش از شاملو نوشتم : ایکاش ، عشق را زبان سخن بود ! \|+\| نوشته شده توسط سردبیر در دوشنبه بیست و چهارم فروردین 1388 \|


	سیزده بدر برای عزیزانی که سرو را به خاطر آزادگیش دوست دارند سیزده بدر ایرج عبادی حسادت چمن و چتر حادثه و چراغ حیران کوچه را نا دیده گرفتم و سیزده بدر سبزه را به نیت سبزینه ی نگاه تو به نگا هم گره زدم نسیم نا آرام ، سراسیمه در باغچه مکثی کرد و بهار باغ به تماشای دستهای رها در گردن سبزترین درخت سرو نشست ! سنندج- 20/1/88 \|+\| نوشته شده توسط سردبیر در جمعه بیست و یکم فروردین 1388 \|


	اشتیاق دویدن اشتیاق دویدن ایرج عبادی در " آمل "1 پرنده ای آواز کوچ را به سوی دستهای من می داند بدنبال یادش حریر سبز " جواهر ده " 2 هم در جوهر پیچ و پیچ رفتن های گیسویش کم می آورد دوهزار نه ، جاده سه هزار تنکابن هم که چرخید و چرخید و نشست در پریشانی خوابها زیاد نبود که به قله ی پنج هزار البرز برسی باز ارتفاع زاگروس و البرزدر گردنه های قد کشیده ی افق کوتاه پرواز اوج بلندهای نگاه است تا پنج و پنج که پیچ می خورد تله کابین خاطراتت را که دوره می کردم " نمک آبرود" ، نمکین تر میشد. ماهی ها بفکر دریایی آبی هایند و پرندگان درخیال پریدن های نا مکشوف کدام بال شاهپر ترا دارد تا به بالهایم گره خورد؟ مرغکان موج ، و رج رج آواز بی شکیب دریا که بوی تنت را دارد اجاق شعر هایم که ترا می نویسد در جنگل ستان اینهمه آتش تا کجا با سکوت مهتاب در نا کجا آباد ابر ها نشسته ای؟ تلاقی دو فصل نو ، در وسعت تماشایی رازی قدیمی و رضایت حضور " زرد پرها "3 به یک آسمان تا پناهگاه باران در اشتیاق دویدن دو بالا بلند در تیر کمان قله که پرواز را دوست دارند. 11 /1/88 جاده دو هزار تنکابن 1- از شهرستانهای خوش منظر استان مازندران 2- دهکده ای زیبا و سبز در اطراف شهرستان رامسر 3- اسم پرنده ای در ادبیات کردی هم سنگ قناری \|+\| نوشته شده توسط سردبیر در چهارشنبه نوزدهم فروردین 1388 \|


	خه می باران خه می باران ئیره ج عیبادی مژ ، مژ مژ و گژ ی ئاواتی مۆژوکی کاته کان له سه ر لوتکه ی ساڵی تازه که موژده ی لێزمه ی له دایک بوونی فرینێکی تر ده دا خه می باران تا به یانی لافاوی بیره وه ر یه کانی ئه و هه موو به یانیه تا به باران تا نه مانی زه نجیره ی شه واره ی دووری که تۆ به ئالقه ی شیعره کانم گرێ ده دات! چرکه ی سێ و پانزده ده قێقه (1) نرکه ی نارنجۆکی هه ست له برواکۆنه کان! ئه و شه رابه که له گۆزه ی چاوه کانت ده بارێ مه ستم ده کاو نازانم چی بوو دای گرتم و نایته گۆرێ. نانا به راست نیه " که دوو جار له یه ک رووبار(2) ئه ی بۆ رۆژی سه دان که ره ت له ئاهه نگی عاشقانه ی رووباری ئه م شه قامه مه لێ مه له ده کا و که س پێ نازانێ؟ زۆر به ده گمه ن هه واڵ هات که تاقه دارێک باڵا ده کا و له دارستانا سکاڵای هێشوه کان ده ژمێرێ! پێم خۆش بوو زۆلێخا بوایت و(3) منیش به شوێن هه نبانه کانی گه نمی ئاواتکانو بروایم له گه ڵتاو چۆلگه ی وه رزی ویشکه ساڵی مان پربکرداێ! حه شار گه ی عه شق چۆڵ ناکرێ که سه ر شتی فرین هاو سه فری هه نگاوه کانی دیواره! شتێکی تازه له هۆنراوه کانی زه مه ن دا هه ڵ ئه قۆلێ ئه گه ر بسکه کانت ئازاد کرا چاوه روانتم تا ناویێکی تر بۆی برازینینه وه 2/1/88- سنه 1- کاتی له دایک بوونی ساڵی تازه 2- وته ی دیمیقریتووس پسپۆری ماتیریالیستی یونانی 3- ئاماژه به ئۆستوو ره ی یوسێف پیغه مبه ر و ئه وینداری زۆلێخاماشه قه که ی \|+\| نوشته شده توسط سردبیر در یکشنبه شانزدهم فروردین 1388 \|

<